تبليغاتX
شاد زیستن

شاد زیستن

ثبت زمان


ماه من غصه چرا   ؟؟؟

 

آسمان را بنگر، که هنوز، بعد صدها شب و روز

 

مثل آن روز نخست، گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد

 

یا زمینی را که، دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت

 

 بلکه از عاطفه لبریز  شد و نفسی از سر امید کشید

 

و در آغاز بهار، دشتی از یاس سپید، زیر پاهامان ریخت


تا بگوید که هنوز، پر امنیت احساس خداست

 

ماه من غصه چرا؟؟

 

تو مرا داری و من هر شب و روز، آرزویم همه خوشبختی توست

 

ماه من، دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن

 

کار آنهایی نیست که خدا را دارند
 

ماه من، غم و اندوه اگر هم روزی، مثل باران بارید

 

یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست

 

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن

 

و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست هنوز

 

او همانیست که در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می داد

 

او همانیست که هر لحظه دلش میخواهد همه زندگی ام، غرق شادی باشد

 

ماه من...

 

غصه اگر هست بگو تا باشد

 

معنی خوشبختی، بودن اندوه است

 

اینهمه غصه و غم، اینهمه شادی و شور

 

چه بخواهی و چه نه ،میوه یک باغند

 

همه را با هم و با عشق بچین، ولی از یاد مبر

 

پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا

 

و در آن باز کسی می خواند


که خدا هست

 

خدا هست

 

خدا هست هنوز......


مهسا

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم آبان 1388ساعت 3:56 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  | 


تو

 با نوشخند مهر

با واژۀ محبت

 فرسوده جان محتضرم را ز بند درد

 ازاد مي كني

و با نوازشت

اين خشكزار خاطره ام را

آباد مي كني

با سدي از سكوت

در من رساترين تلاطم ساكن را

بنياد مي كني

با اين سكوت سخت هراس انگيز

بيداد مي كني ...

               

                 تولدت مبارك محبوب هميشگي من


                                                                                        مهساي تو

                                                  

                                      

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم آبان 1388ساعت 11:35 قبل از ظهر  توسط مهسا بالار  | 

امروز بي هدف اومدم بنويسم

اومدم بگم خبري نيست جز دوري از دوستان اونهم فقط و فقط بخاطر روزمرگي كه هممون گرفتارش شديمو عجب داره كه هر چي دست و پا مي زنيم كه از دستش رهاشيم بيشتر گرفتارش مي شيم.ميدويم كه به آرامش برسيم اما هر چه مي دويم كمتر رنگ آرامش واقعي رو مي بينيم.امروز مي گذردو ما به فكر فرداييم غافل از اينكه فردا هم مي ايدو ما به فكر فرداشيم.

                                                                                                          مهرشاد

                                                                                                         ظهر آدينه

+ نوشته شده در  جمعه یکم آبان 1388ساعت 12:58 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  | 

سلام

در ابتدا خدايا مرسييييييييييييييييييييييي

تو اين هفته اي كه گذشت يكي ديگه از بزرگترين اتفاقات زندگيم رخ داد و اونم اينه كه دانشگاه قبول شدم(برق -الكترونيك).10/06/1388.خيلي خوشحال شدم اونقدر كه حتي به مشكلاتشو مشكلاتم فكر هم نكردم چون عزممو جزم كردم.اومدم بگم احتياج مبرم بيشتر از پيش محتاج دعاي مهربانتان هستم.البته من هر چي دارم از دعاي پر مهرو محبتتونه ولي بازم التماس دعا من رشتمو خيلي دوست دارم.در ضمن از همهي اونايي كه كمكم كردن بالاخص همسر صبور و مهربانم مادرم و همه و همه از صميم قلب ممنونم .در پايان مهسا جان بابت همه چيز مرسي چون زياده اسم نمي برم. دوستام كه باهام همراه بودنو مشوقم بودن مرسي.البته تعريف از خود نباشه من فقط 2 ماه خوندم همه هم ميدونن چرا.

دعام كنيد

مرسي

مهرشاد

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم شهریور 1388ساعت 11:0 قبل از ظهر  توسط مهسا بالار  | 


سلام

فقط و فقط اومدم میلاد با سعادت یگانه هستیه زندگی من طعم خوش لحظه های من را تبریک بگم و آرزو میکنم. نگاه شیرینت همیشه جاویدان بماند و همیشه شادیت را نظارهگر باشم.

                                                                   

                                                        گلم تولدت مبارک


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه نهم مرداد 1388ساعت 5:35 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  | 

نمي دانم در زندگي همه اين طور است يا براي من ابن طور بود كه هيچ كدام از تغيير وتحول هاي زندگي ام تدريجي نبود . همه آن قدر سريع و بدون زمينه انجام شد كه مدت ها بعد مهلت مي شد باورشان كنم در انها دقيق بشوم و بينديشم . مثل سفر مكه . قبولي دانشگاه . دوستيمون . ازدواجمون و  تغيير خونه اي كه خيلي دوستش داشتيم و....  وحالا يك سال از شروع عاشقانه ي زندگيمون مي گذرد وما فردا سالگرد اين روز را به بهانه ي روزهاي با آرامشي كه داشتيم جشن كوچكي مي گيريم  و من براي تو دعا نمي كنم كه زندگي ات پر از لحظات زيبا باشد دعا مي كنم كه زيبايي لحظات زندگي ات جاويد بماند .  و هميشه خاطرت باشد كه من  شاخه ي ترد پيچكي هستم كه آويخته به وجود تو شكل مي گيرد و لذت اين آويختن با سرشتم قرين شد و زندگي پيچك وقتي به چيزي آويخت جدايي آن امكان پذير نيست و اصلا حيات پيچك يعني آويختن ......

                                                                               مباركت باشه عشق ابدي من

                                                                                          مهساي تو

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام تیر 1388ساعت 4:0 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  | 

از اون خاطره هاي خيلي دور كه براي من بيشتر شبيه يه روياست تا خاطره فقط عشقمونه كه رنگ كهنگي و فراموشي به خودش نگرفته هنوزم مثل اون وقت ها پاكي وزلالي عشقي كه توي چشمات مي درخشه اين اميدو به من ميده كه براي فردامون هم خدايي هست ......

دلم واسه يه نون سنگك يه هواي باروني و پاييزي يه  ماه رمضون بالاي توچال تنگ شده ......

                                                                                 

                                                                                     مهساي تو

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 12:56 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  | 

سلام

مي دونم خيلي دير اومدم اما ميدونم خودتون واقفين كه عصر عجيبيه همه گرفتارن حالا در نظر بگيريد يه چند نفري به گرفتاريهاي روزمره اضافه كنن اونم از روي حماقت.

بگذريم اميدوارم واقعا اميدوارم براي كسي پيش نيارن

                                                                                                                به اميد روزي كه بشه بي پرده حرف زد و بدون حيا

                                                              مهرشاد

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 8:32 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  | 

می ترسم ... از بی تو بودن می ترسم.از اینکه چشم باز کنم و تو کنارم نباشی . از این بیداری می

ترسم. از اینکه دستانم تو را نداشته باشند . از این گمراهی می ترسم . از اینکه برایت بی معنا شوم . از

این تنهایی می ترسم . از نبودنت  از این همه ترس می ترسم....

 

 

                                                                                            مهسا

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388ساعت 3:30 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  | 

فردا يكي از زيباترين روزاي زندگيه ي منه چو ن مادرم براي اولين بار تو سال نو مي خواد بياد خونمون باور كردني نيست ولي دلم خيلي براش تنگ شده آخه مستكبرين منو ار ديدن مامانم محروم كردن كه شايد بتونن منو به زانو دربيارند خدا نكنه آدم نقطه ضعف داشته باشه ولي من خدا ميدونه به خاطر يه لحظه ديدنش تن به هركاري دادم و ميدم.

اومدم فقط پيشاپيش بگم مامان جون خوش اومدي

گاش داشتم زمينو گل بارون ميكردم البته بماند شما خودت گل گلايي.

                                                                                          مهرشادت

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم فروردین 1388ساعت 2:57 بعد از ظهر  توسط مهسا بالار  |